Sint Jacobskruid

 Het gif in de plant tast de lever van de dieren die het eten aan en zorgt in eerste instantie voor symptomen als conditie- en gewichtsverlies, een doffe vacht en het loslaten en openbarsten van de huid. Als niet op tijd wordt vastgesteld dat het dier is vergiftigd, raakt het uiteindelijk in een terminaal stadium van ongeveer twee dagen waarin geen redding meer mogelijk is. Symptomen zijn: geelzucht, koorts, vallen, delirium, ernstige pijnen, blindheid en verlamming.

In Arnhem en omgeving komt het met schrikbarende hoeveelheid voor. Wat hier het beleid van de Gemeente Arnhem is weet ik niet. Rond het verpleeghuis Elderhoeve is het bijhouden van het openlijke groen een ramp niet dus. Met de gevolgen dat ik er al meer dan 6 kruiwagens met de Rag-vork uitgestoken heb. Dit om te verkomen dat er iets met mijn dieren of kinderen uit de buurt gebeurd. Ik krijg de indruk dat de ernst van deze situatie totaal niet bekend is in de Gemeente Arnhem??? Hoop hier binnenkort iets over te horen. Het kan toch niet zo zijn dat het mijn taak is om zoveel openbaar groen zelfs bij te houden???

Stam: Magnoliophyta (Bedektzadigen)

Klasse: Magnoliopsida (Tweezaadlobbigen)

Orde: Asterales Familie:

Asteraceae (Composietenfamilie)

Geslacht: Jacobaea (Kruiskruid)

       externe links:

goede info klik

Giftigheid

Jakobskruiskruid is zeer giftig voor de meeste zoogdieren, dus ook de mens, doordat het zeven verschillende alkaloiden (glycosiden) bevat. De bloemen bevatten twee keer zoveel gif als de bladeren. In de plant bevinden pyrrolizidine alkaloïden zich in de N-oxide vorm en zijn in deze vorm niet giftig. Pas als de plant opgegeten wordt, worden deze verbindingen met name in de dunne-darmomgezet in giftige, vrije alkaloïden die de lever aantasten.

Het grootste gevaar schuilt in hooi en kuilvoer. Ongemerkt kunnen dieren dan het giftige Jakobskruiskruid binnen krijgen. Het verwijderen van de planten uit het hooi is bijna ondoenlijk, omdat de bladeren verbrokkeld kunnen zijn. Het gif bestaat uit pyrrolizidine alkaloïden, die het lichaam binnen 24 tot 48 uur voornamelijk via de nieren verlaten, maar het kan ook via melk en de longen (denk daarbij aan bijv. alcohollucht). De lever is dan al beschadigd en wordt bij elke volgende opname van het gif verder beschadigd. Deze beschadigingen zijn dus cumulatief, waardoor de lever uiteindelijk stopt met functioneren. Als 3-7% van het lichaamsgewicht aan planten is opgenomen sterft het dier onherroepelijk. De lever kan in korte tijd volledig beschadigd worden, maar het kan ook 10 jaar duren.

Runderen en paarden  vermijden het plantje normaal gesproken bij het grazen ,maar in tijden van droogte en schaarste kunnen ze het wel gaan eten. Sommige dieren ontwikkelen een voorkeur voor het plantje. Als meer dan 50-70 % van de levercapaciteit is aangetast ontstaan er verschijnselen van leverziekte, helaas is het dan meestal te laat. Bij runderen kan het gif ook zonnebrand veroorzaken, doordat het gif in het bloed van de haarvaten onder invloed van het UV-licht van de zon schadelijk wordt voor de omliggende weefsels. Schapen  eten het plantje graag en zijn iets minder gevoelig voor de gevolgen. Ze krijgen later echter wel problemen in de groei.

Allergie

Jakobskruiskruid kan na huidcontact een allergische reactie geven, die "Compositae dermatitis" wordt genoemd. Deze allergie treedt op na huidcontact of na opname van planten(delen) via de mond. De allergie wordt niet veroorzaakt door de pyrrolizidine alkaloiden, maar door andere stoffen, de zogenaamde sesquiterpene lactonen, die in veel planten van de Composietenfamilie  voorkomen. Het is daarom aan te raden om bij het aanraken van de bloemen en planten handschoenen te dragen.

(bron dierenbescherming)